Sebastian en Andreas Jessen: Broers op en naast het podium
Sebastian en Andreas Jessen: broers op en naast het toneel
Sebastian en Andreas zijn broers die allebei kozen voor hetzelfde pad in het leven — een pad dat maar weinigen kiezen en waarin nog minder mensen slagen.
Maar hen is het gelukt. Ze zijn allebei succesvolle acteurs geworden. Wat ze delen, is dat ze min of meer toevallig op het witte doek belandden, omdat acteren begon als een hobby in hun jeugd en later uitgroeide tot een passie. Ze vertellen ons allebei meteen welk carrièrepad ze zouden hebben gevolgd als ze geen acteur waren geworden.
We spraken met hen over hoe het is om het podium te delen, in goede en in minder goede tijden, met niemand minder dan je eigen broer.
MMG: Kunt u beginnen met iets meer te vertellen over wie u bent en wat u doet?
Sebastian: Mijn naam is Sebastian Jessen. Ik ben acteur en maakte mijn debuut in 1997 in Peters Jul in het inmiddels verdwenen Amager Scenen. Sindsdien heb ik in verschillende Deense films en tv-series gespeeld.
Andreas: Mijn naam is Andreas Jessen. Ik ben 34 jaar oud en ook acteur. Ik maakte mijn professionele acteerdebuut in 1997 in Amager Scenen in Kopenhagen. Later studeerde ik in 2016 af aan de Danish National School of Performing Arts in Odense, en sindsdien werk ik fulltime als acteur.
Dit was nog voordat ze überhaupt nadachten over welk carrièrepad ze wilden volgen, en hoewel het niet bepaald voor de hand lag met een vader die makelaar was en een moeder die laborant was, hadden ze allebei al op het toneel gestaan. Sindsdien waren ze te zien in talloze nationale en internationale series en films. Ze stonden zelfs meerdere keren samen in dezelfde producties, meest recent in 2020, toen ze tegenover elkaar broers speelden.


MMG: Wat is het mooiste aan een broer hebben die hetzelfde doet als u?
Sebastian: Het mooiste aan het delen van mijn passie voor acteren met mijn broer is dat we elkaar daarin altijd begrijpen en ons altijd in elkaar kunnen verplaatsen. Voor onze vrienden buiten de branche kan het lastig zijn om onze werksituatie en de uitdagingen die daarbij horen echt te begrijpen, maar gelukkig is dat bij mijn broer niet het geval. Godzijdank.
Andreas is het daarmee eens en voegt eraan toe dat een van de fijnste kanten van een broer hebben die hetzelfde doet, is dat hij iemand heeft om mee te praten wanneer het werkende leven zowel zijn mooie als minder mooie kanten laat zien.
Andreas: Er bestaat vast een algemeen beeld dat broederschap gelijkstaat aan competitie. Ik heb eerlijk gezegd niet het gevoel dat dat zo is in mijn relatie met Sebastian, zeker niet als het om ons werk gaat.

MMG: Als jullie geen acteurs waren, wat zouden jullie dan zijn?
Sebastian: Als ik geen acteur was, zou ik graag iets met eten doen, en het liefst ook met wijn. Ik love van eten en drinken, en ik love ook van koken, vooral wanneer ik de tijd heb om me er echt in te verdiepen. Als kind las ik kookboeken als bedtijdlectuur.
Andreas: Ik speelde een tijd met het idee om architect of meubelontwerper te worden, voordat ik uiteindelijk vol voor het acteren koos. Ik ben er ook van overtuigd dat ik op de een of andere manier zelfstandig ondernemer zou zijn geweest.



MMG: En tot slot, als iemand droomt van een acteercarrière, hoe kan diegene dan het beste beginnen?
Sebastian: Ik ben als kind begonnen met acteren en heb het jarenlang als mijn hobby gezien voordat ik besloot te proberen er mijn brood mee te verdienen. Ik ben autodidact en zeg meestal dat ik een leerling ben geweest en dat nog steeds ben. Ik heb gewerkt met enkele van de grootste namen van Denemarken en geprobeerd alles als een spons in me op te nemen. In die zin ben ik bevoorrecht en voel ik me vaak gelukkig dat ik kan leven van waar mijn passie ligt.
Mijn Korte antwoord zou zijn om te doen wat mijn broer deed. Schrijf je in bij de toneelschool van het land, en duim met alles wat je in je lichaam hebt. Als je wordt aangenomen, geniet er dan gewoon van en neem alle kennis die je kunt in je op. Geloof erin, ga er volledig voor, werk keihard, en helaas moet je ook een beetje geluk hebben.
Andreas: Ik maakte mijn acteerdebuut op mijn 8e en had het geluk in de branche terecht te komen Lange voordat ik ervan droomde er mijn carrière van te maken. Daarom ben ik waarschijnlijk niet de beste persoon om die vraag te beantwoorden.
Mijn beste inschatting zou zijn om een volkshogeschool of iets vergelijkbaars te vinden waar acteren wordt gegeven, zodat je kunt instappen en het kunt uitproberen in een veilige omgeving waar ruimte is om te verkennen en te leren. Daarna zou de Danish National School of Performing Arts de logische volgende stap zijn. Je kunt zeker ook buiten opleidingen om een carrière opbouwen, maar het is een uitstekende manier om in contact te komen met de branche.









