Oliver Hartkopp: Leven in het ritme van de zee

Oliver Hartkopp: Leven op het ritme van de zee

Hij leerde surfen op de golven van de passerende Oslo-veerboot. In een land met meer vlakke kustlijnen dan surfspots wachtte Oliver Hartkopp niet op de perfecte golf — hij vond er zelf een.

Met zeven nationale titels op zijn naam heeft de Deense surfer een leven opgebouwd, gedreven door geduld, instinct en een onwankelbaar geloof dat als je iets echt graag wilt, je altijd een manier vindt. 

We gingen Donsvesten in gesprek met de Deense surfer over opgroeien ver van de surfhoofdsteden van de wereld, wat de oceaan hem nog altijd leert, en waarom hij nog steeds op jacht is naar hetzelfde gevoel als op die zomeravond toen hij 13 was.

MMG: Wie is Oliver Hartkopp?

Oliver: ”Ik ben Oliver Hartkopp, 29 jaar oud en afkomstig uit Noord-Seeland in Denemarken. Op mijn 16e verhuisde ik naar Klitmøller om in Thisted naar de middelbare school te gaan en dichter bij de golven te zijn. Surfen is al mijn passie sinds ik kind was — het is de drijvende kracht geweest achter bijna elke beslissing die ik heb genomen. Ik heb mijn hele leven ingericht rond kunnen surfen en probeer daar nog steeds een fulltime bestaan van te maken.

MMG: Hoe is je passie voor surfen ontstaan?

Oliver: ”Het begon eigenlijk met mijn oudere broer. Hij probeerde te surfen op Lanzarote toen we kinderen waren en was meteen verkocht. Toen we weer thuis waren in Ålsgårde, schafte hij een wetsuit en een board aan, en ontdekte hij dat je af en toe kon surfen als de wind precies goed stond — boven de 13 meter per seconde. Daarna ontdekten we dat de Oslo-veerboot elke avond om 19.15 uur golven maakte waarop je kon surfen. Dat werd onze dagelijkse routine — we wisten precies wanneer de golven zouden komen.

Op een zomeravond, toen ik 12 of 13 was, pakte ik een golf die alles veranderde. Het gaf me een overweldigend gevoel — alsof ik meteen wist dat dit iets was wat ik de rest van mijn leven moest doen. Dat was het moment waarop alles begon. Ik wilde doen wat mijn broer deed, maar het werd al snel mijn eigen obsessie."

MMG: Wat geeft het jou als mens om dicht bij de zee te zijn?

Oliver: ”De oceaan heeft een soort energie. Ze kan helend, aardend en nederig makend zijn. Als je daarheen gaat met het idee dat jij de controle hebt, laat ze je snel weten wie de baas is. Sommige van mijn krachtigste ervaringen heb ik op het water gehad. Surfen en de oceaan hebben me gevormd tot wie ik vandaag ben — ik weet zeker dat ik zonder hen niet dezelfde zou zijn. Als ik ervan weg ben — zoals in een grote stad — al is het maar een week, word ik een mindere versie van mezelf. Ik heb de zee nodig, vooral de wilde zee. Ik heb die adrenalinekick nodig, die rush. Dat is wat me het gevoel geeft dat ik leef.”

MMG:Hoe is het om surfer te zijn in Denemarken?

Oliver: "Het kan soms echt zwaar zijn. Neem deze lente bijvoorbeeld — in april hadden we bijna geen surfbare golven. Misschien hier en daar een dag, en daarna weer volledig vlak. Maar ik ben het gewend. Toen ik opgroeide in Noord-Seeland moesten we soms twee of drie maanden wachten tussen periodes met goede omstandigheden.

Denemarken is geen ideale plek om te surfen, maar juist dat maakt het bijzonder. Wanneer alles samenvalt — het weer, de wind, de zandbanken — en we die ene perfecte dag per jaar krijgen, is het magisch. Ik zou nergens anders willen zijn. Juist die schaarste maakt dat we de goede dagen zoveel meer waarderen dan wanneer we in Hawaï of Californië zouden wonen. Daar kun je het bijna als vanzelfsprekend gaan zien. Hier is het, als het werkt, het enige wat je wilt. 

Je laat alles vallen. En het mooie is: waar je vanaf hier ook naartoe reist, de golven zijn meestal beter. Dus je wordt zelden teleurgesteld. Surfen in Denemarken is absoluut uniek — het vraagt toewijding. Zeker in de winter. Maar juist dat maakt het spannend."

In een wereld die wat mogelijk is vaak laat bepalen door geografie of traditie, is Oliver Hartkopp het bewijs dat passie altijd een weg vindt. Zelfs in een land dat eerder bekendstaat om windturbines dan om golven, heeft hij een leven opgebouwd rond de oceaan — de ene veerbootdeining en de ene moedige beslissing na de andere. Het gaat niet om perfecte omstandigheden. Het gaat erom die kinderlijke nieuwsgierigheid te behouden om ernaar te blijven zoeken — en te weigeren uw omgeving uw dromen te laten bepalen.